Misie Artykulacyjne do kolorowania

Ćwiczenia aparatu artykulacyjnego często są niezbędnym elementem zajęć logopedycznych – zarówno na etapie wywoływania głoski, jak i jej utrwalania. Ćwiczenia te pozwalają m.in. wzmocnić mięśnie potrzebne do wymówienia danej głoski oraz zwiększyć kinestezję artykulacyjną, czyli czucie ułożenia artykulatorów w czasie mówienia.

Zadania dobierać należy z myślą o potrzebach i możliwościach naszych podopiecznych. Lepiej unikać tych aktywności, które mogą pogłębiać trudność dziecka lub osoby dorosłej (np. udawanie królika przez osobę nawykowo zagryzającą dolną wargę). Idealnie jest, kiedy wszystkie wykonywane ćwiczenia przygotowują do prawidłowej realizacji potrzebnej głoski. W praktyce jednak przydają się też inne ćwiczenia – szczególnie te łatwe dla dziecka, które dadzą mu możliwość szybkiego odniesienia sukcesu w czasie zajęć oraz te zabawne lub z innych względów atrakcyjne dla uczestnika spotkań, które zmotywują do wykonania pozostałych, trudniejszych już zadań.

Dzisiaj mam dla Was zestaw 11 czarno-białych Misiów Artykulacyjnych, które dziecko może samodzielnie pokolorować na zajęciach lub podczas ćwiczeń w domu. Idealnie sprawdzą się na Dzień Pluszowego Misia oraz w sumie każdy inny dzień.

Misie Artykulacyjne dostępne są za darmo, ale jeżeli chcesz podziękować i masz taką możliwość, proszę, wpłać dowolną kwotę na zbiórkę https://www.ratujemyzwierzaki.pl/kastracja82622zaxaqbxn lub bezpośrednio na konto Grupy Zwierzaki z Mińska.

Zwierzaki z Mińska działa w ramach Fundacji Viva! Nr konta: 24 1600 1462 1030 9079 0000 0032

Do pobrania Misie Artykulacyjne do kolorowania w formacie A4: https://drive.google.com/file/d/14I1MO-HQdSraGwJ27rMtlKSu826anjTE/view?usp=sharing

Do pobrania Misie Artykulacyjne w formacie nieznacznie mniejszym niż A7 (można materiał wydrukować, wyciąć wzdłuż linii i wygodnie zbindować górną krawędź): https://drive.google.com/file/d/1LHJyWLKRUUAGipfHF_RTbAD8Am2a_b1P/view?usp=sharing

Zabawki – zdalna lekcja języka polskiego jako obcego

Zabawki to chyba najbliższy dzieciom temat, dlatego w nauce języka polskiego jako obcego staram się do niego nawiązywać stosunkowo wcześnie.

Nie robię tego na początku, ponieważ wiem, że pierwsze lekcje i tak są dla dziecka czymś nowym i moi podopieczni z natury są wtedy bardzo skupieni i zainteresowani. Po jakimś czasie, gdy uczęszczanie na lekcje staje się też w poczuciu dziecka obowiązkiem, organizuję lekcję o zabawkach.

Na początku ważne jest poznanie nazw zabawek. Tu świetnie sprawdza się koło fortuny z ilustracjami z niezastąpionego Pixabaya. Wystarczy nim zakręcić i nazwać wylosowaną zabawkę.

Potem można od razu przejść do kolejnego zadania. Tym razem koło fortuny pomaga jedynie wylosować numer. Dziecko podaje, jaka liczba została wylosowana, a potem otwiera przypisane temu numerowi okienko. Jaka zabawka się tam ukrywa?

W analogiczny sposób można też utrwalać nazwy zabawek ukrywających się za kolorowymi kartami:

Jak już nazwy zabawek są utrwalone, można przejść do czasownika „bawić się” + rzeczownika w formie narzędnika. Narzędnik wprowadzam stosunkowo wcześnie, ponieważ jest bardzo prosty w tworzeniu. Czasownik „bawić się” można na potrzeby zajęć o zabawkach wprowadzić tylko w formie 3. os. l. poj. albo wprowadzić wszystkie formy, jeśli skupiamy się na czasowniku. Sam czasownik podczas pracy z dziećmi zawsze wspieram gestem „bawić się” z Makatonu.

Tutaj jeszcze kluczowe będzie pytanie: „Czym bawi się…?”. Zadajemy je, kręcimy kołem fortuny i sprawdzamy, czym się bawi dana osoba. Ilustracje na kole fortuny pochodzą z Pixabaya.

Tworzenie szeregów jest z kolei świetnym sposobem na utrwalenie nazw zabawek. Dziecko po kolei nazywa każdą umieszczoną w szeregu rzecz, a potem mówi, jaki obrazek powinien znaleźć się na końcu. Doskonały sposób, by dany wyraz został przez dziecko kilkukrotnie wypowiedziany. Tym razem karta pracy zawiera moje własne ilustracje.

Szeregi, an interactive worksheet by miaumiau
liveworksheets.com

No i na sam koniec to, co dzieci bardzo lubią, czyli – nomen omen – mówienie o tym, czym się lubią bawić. Dziecko może samo tworzyć konstrukcję „Lubię bawić się…” albo może nauczyciel mówić „Czym się lubisz bawić?” i „Czym się nie lubisz bawić?”, a dziecko wówczas odpowiada jedynie nazwą zabawki w narzędniku. Czasownik „lubić” też zwykle wprowadzam z gestem Makatonu, ale zazwyczaj nawet osoby początkujące znają to słowo z samodzielnych prób uczenia się języka polskiego.